Το τέλος της Τουρκίας ως στηρίγματος της Δύσης στη Μέση Ανατολή (τ. 88)

του Δρ. Κωνσταντίνου Γρίβα

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΙΜΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ

ΜΕ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΚΡΑΤΗ

Εδώ και αρκετά χρόνια, η Άγκυρα «πουλάει» στη Δύση τη γεωγραφική της γειτνίαση με προβληματικές χώρες. Στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου ήταν η ίδια η Σοβιετική Ένωση. Εκείνον τον καιρό, η Τουρκία ήταν η μόνη χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ που είχε σύνορα απευθείας με τη Σοβιετική Ένωση, με εξαίρεση, φυσικά, τα περιορισμένης έκτασης και σχετικά μικρής γεωστρατηγικής αξίας σύνορα της Νορβηγίας με τη Ρωσία στον απώτατο ευρωπαϊκό Bορρά.

Με άλλα λόγια, η Τουρκία τότε εμφανιζόταν ως η πρώτη γραμμή άμυνας της Δύσης έναντι της Σοβιετικής Ένωσης.

 
Ειδικές Οικονομικές Ζώνες (τ. 87)

O έμμεσος τεμαχισμός της εθνικής κυριαρχίας

του Αυγερινού Χατζηχρυσού

Γενικά μιλώντας, στον καπιταλισμό ο κάθε εργαζόμενος «πουλάει» την εργατική του δύναμη σε αυτόν που του υπόσχεται ότι θα του προσφέρει εργασία, γνωρίζοντας ότι με αυτό θα «χάσει» τη συμμετοχή του στα κέρδη, αδυνατώντας να πουλήσει την εργασία του μόνος. Στον 20ό αιώνα, λόγω του κομμουνιστικού «αντίπαλου δέους», αυτή η αδικία είχε αμβλυνθεί με τις εργατικές διεκδικήσεις που είχαν κερδηθεί με πολλούς αγώνες. Στη νεοφιλελεύθερη νέα τάξη, όμως, η εργασία δεν είναι αυτή που θεωρείται προϊόν, αλλά ο ίδιος ο εργαζόμενος! Επιστρέφουμε δηλαδή στη Φεουδαρχία, όπου οι σκλάβοι είχαν δικαίωμα στη ζωή μόνο όσο προσέφεραν εργασία, ως εργαλεία, και όχι ως πολίτες.

 
<< Έναρξη < Προηγούμενο 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Επόμενο > Τέλος >>